uważAI

Nie musisz bać się AI. Nauczymy Twoje dziecko je rozumieć.

Praktyczne warsztaty o internecie, sztucznej inteligencji i bezpieczeństwie cyfrowym dla dzieci, realizowane w przedszkolach i szkołach.

Troje uśmiechniętych dzieci wspólnie ogląda coś na tablecie
Nastolatek z plecakiem wśród symboli internetu: telefonu, kłódki i tarczy ochronnej
O programie

UważAI powstało po to, aby przygotować dzieci do cyfrowego świata, zanim ten świat postawi je w trudnej sytuacji.

Dzieci dorastają w świecie, w którym nie wszystko, co widzą i słyszą, jest prawdziwe. Internet potrafi bawić, uczyć i rozwijać. Ale może także manipulować, wywoływać presję, zbierać dane i tworzyć bardzo przekonujące fałszywe treści.

Dziecko może usłyszeć podrobiony głos rodzica. Może uwierzyć w film wygenerowany przez AI. Może podać dane osobie, która tylko udaje rówieśnika. Może potraktować odpowiedź chatbota jak niepodważalny fakt albo powierzyć mu problemy, o których nie mówi żadnemu dorosłemu.

Technologia rozwija się szybciej niż naturalna zdolność dziecka do oceniania ryzyka. Dlatego samo ostrzeżenie: „uważaj w internecie” już nie wystarcza.  Dziecko potrzebuje prostych nawyków, przećwiczonych reakcji i języka, dzięki któremu potrafi powiedzieć dorosłemu, że zobaczyło coś dziwnego, przykre­go lub niepokojącego.

Program szyty na miarę

Wiedza i warsztaty dopasowane do wieku dziecka

Mama i córka w wieku przedszkolnym oglądają razem tablet, wokół ikony serca, zegara i robota

Strażnicy Ekranu (4-6 lat)

W tej grupie nie tłumaczymy skomplikowanych technologii. Uczymy bezpiecznych odruchów. Poprzez bajkę, ruch, pacynki i zabawę dzieci poznają granice korzystania z ekranów, uczą się chronić swoje imię i zdjęcie oraz zapamiętują najważniejszą reakcję: Zatrzymaj się. Odłóż ekran. Powiedz zaufanemu dorosłemu.

Dziewczynka w wieku szkolnym przygląda się tabletowi przez lupę, wokół ikony kłódki, klucza i tarczy z sylwetką człowieka

Cyfrowi Detektywi (7-9 lat)

Dzieci zaczynają samodzielnie grać, oglądać filmy, korzystać z komunikatorów i poruszać się po internecie. Podczas gier, scenek i eksperymentów uczą się, czym są dane osobowe, jak tworzyć bezpieczne hasła, dlaczego ktoś w sieci może udawać inną osobę oraz jak rozpoznać, że AI zmyśla lub się myli.

Nastolatka przy laptopie z telefonem w dłoni, wokół ikony chatbota, kłódki, znaku ostrzegawczego i wagi

Świadomi użytkownicy AI (10-13 lat)

Starsze dzieci korzystają z chatbotów, mediów społecznościowych, gier online i algorytmów rekomendacji, często poza bezpośrednią kontrolą dorosłych. Uczymy je rozpoznawać fake newsy, deepfake’i, phishing, manipulację, cyfrowe oszustwa i cyberprzemoc. Rozmawiamy także o prywatności, śladzie cyfrowym, presji rówieśniczej, etycznym użyciu AI i fałszywej bliskości z chatbotem.

jak wygląda

WSPÓŁPRACA

01

Placówka zaprasza program

Dyrekcja udostępnia rodzicom informację o warsztatach i zbiera deklaracje uczestnictwa. Realizacja rusza po utworzeniu grupy liczącej minimum 20 dzieci.

02

Dzieci uczestniczą w cyklu

Spotykamy się raz w miesiącu. Czas, język i forma zajęć są dopasowane do wieku dzieci - od 20-30 minut w przedszkolu do 45 minut w starszych klasach.

03

Rodzice wzmacniają nowe nawyki

Po zajęciach rodzice otrzymują krótką informację, zasadę lub ćwiczenie do wykorzystania w domu. Dzięki temu warsztaty nie kończą się wraz z wyjściem prowadzących z sali.

Niewielki koszt. Wiedza, która może ochronić dziecko w bardzo konkretnej sytuacji. Jedne zajęcia kosztują od 25 do 30 zł za dziecko — stawka zależy od liczebności grupy. Cały cykl ośmiu spotkań to 200–240 zł, płatne raz w miesiącu. Program finansują rodzice dzieci, które chcą w nim uczestniczyć — placówka umożliwia realizację zajęć, ale nie ponosi kosztów projektu.

Dlaczego my?

Nie uczymy dzieci bać się technologii. Uczymy je zatrzymać się, pomyśleć i reagować.

Zakazy szybko tracą skuteczność - szczególnie wtedy, gdy dorosłego nie ma obok. Dlatego zamiast mówić dzieciom wyłącznie, czego nie wolno, pokazujemy im, co mogą zrobić w konkretnej sytuacji. Każde spotkanie kończy się jedną prostą „złotą zasadą”. Dziecko nie wychodzi z zajęć z listą trudnych pojęć, ale z reakcją, którą potrafi zastosować.

Bez straszenia

Poruszamy realne zagrożenia, ale nie wywołujemy w dzieciach lęku. Budujemy poczucie sprawczości i pokazujemy, gdzie szukać pomocy.

Odpowiednio do wieku

Czterolatek i trzynastolatek potrzebują zupełnie innego języka, tempa oraz sposobu przedstawienia zagrożeń. Każda grupa pracuje na osobnym programie.

Praktycznie

Zamiast suchego wykładu wykorzystujemy gry, scenki, eksperymenty, analizę obrazów, dyskusje i pracę zespołową.

Z udziałem rodziców

Rodzic otrzymuje narzędzia do kontynuowania rozmowy w domu — bez przesłuchiwania, paniki i totalnej kontroli.

sprawdź

Czego dzieci naprawdę się uczą

Ekran i cyfrowa równowaga

Dlaczego aplikacje tak trudno odłożyć? Jak rozpoznawać moment, w którym ekran przejmuje kontrolę nad czasem i emocjami?

Kto jest po drugiej stronie?

Internetowy znajomy może nie być tym, za kogo się podaje. Dzieci ćwiczą reakcje na prośby o zdjęcie, adres, sekret lub spotkanie.

Fake news i deepfake

Obraz, film i głos nie zawsze są dowodem. Uczniowie poznają pytania, które warto zadać przed uwierzeniem lub udostępnieniem treści.

Relacje i cyberprzemoc

Jak reagować, gdy ktoś wyśmiewa, grozi, naciska albo udostępnia zdjęcie bez zgody? Co może zrobić ofiara, świadek i osoba, która przekroczyła czyjąś granicę?

Dane, zdjęcia i hasła

Co jest informacją prywatną? Dlaczego hasło przypomina szczoteczkę do zębów? Kiedy zdjęcia i dane mogą zostać wykorzystane przeciwko nam?

AI może zmyślać

Chatbot może podać fałszywą informację spokojnym i eksperckim tonem. Dzieci uczą się, że pewność odpowiedzi nie jest dowodem jej prawdziwości.

Manipulacja i cyfrowe oszustwa

Fałszywa wiadomość od rodzica, prośba o kod BLIK, podejrzany link czy cudzy profil — dzieci uczą się zatrzymać emocjonalną reakcję i sprawdzić sytuację.

AI jako narzędzie, nie przyjaciel

Chatbot potrafi być uprzejmy i dostępny przez całą dobę, ale nie czuje, nie troszczy się i nie zastąpi bezpiecznej relacji z człowiekiem.

kilka słów o

autorach kursu

Angelika Siemiątkowska, współautorka programu UważAI
Angelika Siemiątkowska

Specjalistka reklamy internetowej, która na co dzień prowadzi kampanie w Google, Meta, TikToku i innych popularnych platformach. Sztuczna inteligencja jest stałym elementem jej pracy - zna jej możliwości, mocne strony, ale również pułapki. Wie, jak spektakularne efekty można dzięki niej osiągnąć i jak łatwo jednocześnie zatracić granicę między pomocą technologii a nadmiernym poleganiem na niej. Prywatnie mama 5-latki, dlatego na cyfrowy świat patrzy również z perspektywy rodzica.

Ania Oksiak-Podborączyńska, współautorka programu UważAI
Ania Oksiak-Podborączyńska

Magister filozofii ze specjalizacją w komunikacji społecznej oraz magister socjologii. Od 15 lat związana z marketingiem internetowym, a od kilku lat intensywnie pracuje ze sztuczną inteligencją. Na co dzień działa jako architektka treści oraz AI Content & Visibility Strategist w zielonogórskiej agencji reklamowej. Prywatnie mama dwójki dzieci, która doskonale wie, że technologia daje ogromne możliwości, ale wymaga też uważności - szczególnie wtedy, gdy w cyfrowy świat wchodzą najmłodsi.

Paweł Baszczuk, współautor programu UważAI
Paweł Baszczuk

Od lat związany z inicjatywami edukacyjnymi skierowanymi do dzieci. Pasjonuje się programowaniem, sztuczną inteligencją, komputerami i szeroko pojętą informatyką. Ma doświadczenie w przekazywaniu dzieciom nowych treści w sposób, który naprawdę potrafi je zainteresować i zaangażować. Technologię traktuje nie tylko jako źródło zabawy, ale przede wszystkim jako przestrzeń do odkrywania, eksperymentowania i wyciągania wartościowych wniosków.

Za programem stoją ludzie, nie algorytmy
Prowadząca siedzi na dywanie z piątką dzieci i rozmawia z nimi, wokół ikony czatu, tarczy i robota
Technologia jest tematem naszych zajęć, ale ich fundamentem pozostaje relacja. Dzieci mogą pytać, wątpić, dyskutować i opowiadać o własnych doświadczeniach. Naszym zadaniem nie jest oceniać, lecz pomóc im zrozumieć cyfrowy świat i poczuć, że w trudnej sytuacji nie muszą zostawać same.

Internet nie poczeka, aż dziecko będzie gotowe

Pierwszy własny telefon, pierwsza gra z czatem, pierwsza rozmowa z AI albo pierwsza podejrzana wiadomość mogą pojawić się wcześniej, niż zakładają dorośli. Nie możemy być obok dziecka przy każdym kliknięciu. Możemy jednak wyposażyć je w wiedzę, bezpieczne odruchy i pewność, że zawsze warto poprosić o pomoc.

Najczęściej zadawane pytania

Dla dzieci w wieku 4–13 lat. Grupy i metody pracy dobieramy do wieku uczestników.

Nie. Trudne tematy przedstawiamy adekwatnie do wieku. Uczymy reakcji i wzmacniamy sprawczość, zamiast budować lęk.

Nie. Program jest dostosowany zarówno do dzieci korzystających już z chatbotów, jak i tych, które dopiero spotkają się z nimi w przyszłości.

Bezpośrednio w przedszkolu lub szkole.

Zajęcia mogą być finansowane przez rodziców zapisanych dzieci. Placówka nie musi pokrywać kosztów programu.

Grupa powinna liczyć minimum 20 dzieci.

Standardowo raz w miesiącu, zgodnie z harmonogramem ustalonym z placówką.

Tak. Po modułach przekazujemy krótkie informacje lub ćwiczenia pomagające kontynuować rozmowę w domu.