W kryzysie nikt nie czyta poradników, więc plan musi powstać wcześniej i mieścić się na jednej kartce. Cztery kroki w stałej kolejności: dziecko, dowody, zgłoszenia, otoczenie. Do tego lista rzeczy do przygotowania zawczasu i podział ról, żeby nikt nie robił dwóch rzeczy naraz.
Plan awaryjny przy incydencie: cztery kroki na jedną kartkę Dowiedz się więcej »
O wszystkim decyduje pierwszych dziesięć minut, bo wtedy zapada rozstrzygnięcie, czy usłyszysz całą prawdę. Dwa zdania na początek, trzy różne rodzaje sytuacji wymagające różnych reakcji, naprawa zamiast samej kary i sposób, żeby dziecko następnym razem przyszło samo.
Dziecko przeskrobało coś w sieci: pierwsze dziesięć minut decyduje Dowiedz się więcej »
Po klasie krąży zdjęcie, którego dziecko nigdy nie zrobiło. Co powiedzieć w pierwszej godzinie, jak zabezpieczyć dowody, zanim cokolwiek zniknie, trzy równoległe tory zgłoszenia, rozmowa ze szkołą i to, co dzieje się z dzieckiem przez kolejne tygodnie.
Deepfake dziecka: co robić w pierwszej godzinie i w kolejnych dniach Dowiedz się więcej »
Zagrożenia da się opisać tak, żeby po lekturze wiedzieć, co zrobić w poniedziałek rano. Trzy rodzaje ryzyka, tabela z wagą i częstością, trzy tryby reakcji rodzica oraz jedno zdanie, które sprawia, że dziecko w ogóle przychodzi z problemem.
Zagrożenia AI dla dzieci: co jest naprawdę groźne, a co wyolbrzymione Dowiedz się więcej »
